Η Ευημερία ως Δεξιότητα: το εσωτερικό θεμέλιο της βιώσιμης ανάπτυξης |

Η ευημερία, διαχρονικά, δεν υπήρξε ποτέ μια απλή συνθήκη ευκολίας ή υλικής επάρκειας. Να ζούμε άνετα, να μην αντιμετωπίζουμε δυσκολίες, να έχουμε χρήματα, να καταναλώνουμε, να έχουμε απέραντη ευτυχία ή η ικανοποίηση όλων των επιθυμιών μας. Κάποιος μπορούσε να έχει υλικά αγαθά αλλά να μην ευημερεί. Και αντίστροφα. Να ζει με περιορισμένα μέσα αλλά να έχει εσωτερική πληρότητα.

Στην αρχαία φιλοσοφική σκέψη, από τον Αριστοτέλη έως τους Στωικούς, η ευημερία συνδέεται με την έννοια της ευδαιμονίας. Μιας κατάστασης εσωτερικής αρμονίας, ισορροπίας και νοήματος. Δεν την όριζαν ως αποτέλεσμα εξωτερικών επιτευγμάτων αλλά ως τρόπος ύπαρξης και στάσης στη ζωή. Ως τρόπος του είναι. Για αυτό και την συνέδεαν με την αρετή, τις αξίες, την αυτογνωσία.

Σήμερα, στη σύγχρονη εποχή όπου τα περισσότερα είναι στο «φαίνεσθαι» και στο «έχειν», το νόημα της ευημερίας έχει αλλάξει.

Ευημερία θεωρείται το χρήμα, η θέση, το στάτους. Η έννοια της ανάπτυξης έχει ταυτιστεί με την ταχύτητα, την απόδοση και τη συνεχή επέκταση.

Σημαντικά και χρήσιμα για να λειτουργούμε ίσως όμως όχι για να ευημερούμε. Μπορεί να ζούμε καλά εξωτερικά αλλά να μην ζούμε καλά μέσα μας. Να βιώνουμε στρες, άγχος, εξάντληση, αποσύνδεση, κενό. Τι σημαίνει λοιπόν, να αναπτυσσόμαστε χωρίς να αποσυνδεόμαστε από τον εαυτό μας; Πώς ορίζεται η πρόοδος όταν το άτομο εξαντλείται, αποδυναμώνεται ή χάνει το νόημα;

Η ευημερία επανέρχεται τώρα όχι τόσο ως ένα φιλοσοφικό αλλά όσο ένα πρακτικό ερώτημα. Και σε αυτό το πλαίσιο, μπορεί να ιδωθεί ως δεξιότητα συνείδησης. Αρχίζοντας σε προσωπικό επίπεδο, η ευημερία γίνεται καθημερινή πράξη.

Εκφράζεται στον τρόπο που εργαζόμαστε, που σχετιζόμαστε, που φροντίζουμε την υγεία μας σωματική, ψυχική και πνευματική αλλά και τον χρόνο μας.

Δεν αφορά μόνο στιγμές ανάπαυσης ή αυτοφροντίδας, αλλά τον συνολικό τρόπο με τον οποίο υπάρχουμε μέσα στη ζωή μας.

Είναι η ικανότητα να κινούμαστε με ρυθμό και μέτρο, να επιλέγουμε συνειδητά, να αντέχουμε την αβεβαιότητα, τις δυσκολίες και τα σκαμπανεβάσματα της ζωής χωρίς να χάνουμε την εσωτερική μας πυξίδα και πίστη.

Η ευημερία σχετίζεται με την αυτογνωσία. Με την ικανότητα να διακρίνουμε τι μας θρέφει και τι μας απομακρύνει από τον εαυτό μας. Να αναγνωρίζουμε τα όρια του σώματος μας, τις συναισθηματικές ανάγκες μας, τις αξίες που καθοδηγούν τις επιλογές μας.

Σε έναν κόσμο που ενθαρρύνει τη διαρκή εξωστρέφεια, η ευημερία απαιτεί μια στροφή προς τα μέσα. Όχι ως φυγή, αλλά ως θεμέλιο ουσιαστικής δράσης.

Η σύγχρονη πρόκληση δεν είναι η έλλειψη γνώσης, αλλά η έλλειψη εσωτερικής συνοχής, συνέπειας και πειθαρχίας.

Πολλοί άνθρωποι γνωρίζουν τι «πρέπει» να κάνουν, αλλά δυσκολεύονται να το ενσωματώσουν. Η ευημερία έχει να κάνει με την ικανότητα εναρμόνισης σκέψης, συναισθήματος και πράξης. Να μπορούμε να παραμένουμε παρών και εσωτερικά σταθεροί μέσα στη διαρκή αλλαγή.

Η ευημερία επαναπροσδιορίζεται, μετατοπίζοντας την έννοια της ανάπτυξης από το «έξω» στο «μέσα».

Δεν πιστεύω ότι μπορεί να υπάρχει βιώσιμη ανάπτυξη, σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο, χωρίς αυτό το εσωτερικό θεμέλιο. Η ευημερία δεν αποτελεί πολυτέλεια, ούτε είναι αποκομμένη από την οικονομία και την εργασία. Όμως, δεν είναι κάτι που αποκτάται, αλλά κάτι που ασκείται. Και μέσα από αυτή την άσκηση, η ανάπτυξη παύει να είναι απλώς ένας στόχος και μετατρέπεται σε συνειδητή, βιώσιμη εξέλιξη.

Όταν ο άνθρωπος αντιμετωπίζεται ως ολότητα —σώμα, νους και συνείδηση— η πρόοδος αποκτά διάρκεια και ποιότητα.

Θεωρώ ότι κοινωνίες και οργανισμοί που αγνοούν την ανθρώπινη διάσταση οδηγούνται σε φθορά, ακόμη κι αν προσωρινά ευημερούν οικονομικά. Γιατί συνιστά βασικό πυλώνα του ανθρώπινου κεφαλαίου.

Στη νέα εποχή, η ευημερία ως δεξιότητα είναι καθοριστικό στοιχείο, ωστόσο ξεκινά από μέσα και εκφράζεται προς τα έξω. Είναι η ικανότητα του ανθρώπου να λειτουργεί με συναισθηματική ωριμότητα, ψυχική ανθεκτικότητα, καθαρότητα σκέψης, σωματική και πνευματική ισορροπία, εσωτερική συνοχή, θετική νοοτροπία που τον βοηθούν τη ζωή του ακόμα και στις μεγάλες δοκιμασίες.

Στο ίδιο πλαίσιο, επαναπροσδιορίζεται και η ηγεσία. Ηγεσία δεν σημαίνει μόνο στρατηγική ικανότητα ή επιχειρηματική διορατικότητα.

Σημαίνει ηγεσία με συνείδηση, ηγεσία η οποία καλλιεργεί μία ανθρωποκεντρική κουλτούρα και δημιουργεί περιβάλλοντα όπου η ευημερία συγκεντρώνεται στο συλλογικό.

«Ο δρόμος για την πράξη είναι η ύπαρξη» είχε πει ο Λάο Τσε. Ευ-ημερες μέρες να δημιουργούμε!

“Η Ευημερία ως Δεξιότητα: το εσωτερικό θεμέλιο της βιώσιμης ανάπτυξης”, Ainola Terzopoulou, Founder & Creator, www.beyond50.gr & www.livelifewell.gr, Journalist, NLP Wellbeing Coach | Aφιέρωμα MOVING TO MASTERY © 5th Anniversary Edition of the ENERGIZING GREECE Magazine

AUTHOR BIO

Η Αϊνόλα Τερζοπούλου είναι δημοσιογράφος, έχοντας αρθρογραφήσει για πολλά χρόνια στα περιοδικά των “Εκδόσεων Τερζόπουλος”, “ΔΟΛ” καθώς και σε άλλες, δημιουργός του www.beyond50.gr και του www.livelifewell.gr, πιστοποιημένη δασκάλα στη μέθοδο πιλάτες και γιόγκα 200-RYT Yoga Alliance και πιστοποιημένη NLP Master & New Code Practitioner από την NLPGreece, τον επίσημο φορέα του πανεπιστημίου Santa Cruz-California. Συμμετέχει με την ιδιότητά της ως wellbeing coach στην ομάδα της nlpingreece®. Θα τη βρείτε στο Instagram, στο Facebook και στο Linkedin.

#EnergizingGreece

#EnergizingGreeceMagazine

#BePartOfTomorrowsWorld

#FollowTheLeadersOfE

#GrowthEffectForGreece

#FollowThePioneers

#GreeceIsTheDestination

#RegionsOfGreece

#PrimeMinistersOfDelphi

#MovingToMastery #MotivatingPeople #InspiringAspirations

#WordExcellence

#ShowcasingSuccess